Muzyka liturgiczna jako akt komunikacyjny to interdyscyplinarne studium, które łączy teologię liturgii, filozofię działania oraz teorię komunikacji, proponując nowe spojrzenie na rolę muzyki w celebracji Kościoła. Autor odchodzi od ujmowania muzyki jedynie jako oprawy liturgii, ukazując ją jako integralny akt komunikacyjny współtworzący wydarzenie zbawcze. Punktem wyjścia analiz jest soborowa koncepcja participatio actuosa, odczytana w perspektywie relacji, dialogu i budowania wspólnoty wierzących.

W pracy przedstawiono autorski model aktu muzycznego, opisujący jego strukturę, podmioty oraz funkcje w komunikacji liturgicznej.

Zaproponowane ujęcie otwiera nowe możliwości interpretacji muzyki liturgicznej zarówno w badaniach teologicznych, jak i w refleksji nad komunikacją religijną. Książka łączy pogłębioną analizę źródeł teologicznych z osiągnięciami współczesnych nauk humanistycznych i społecznych, wskazując praktyczne konsekwencje dla formacji liturgicznej i muzycznej. Stanowi wartościową lekturę dla teologów, liturgistów, muzykologów, organistów, duszpasterzy oraz wszystkich zainteresowanych miejscem muzyki w życiu i misji Kościoła.

Recenzje pracy:

dr hab. Katarzyna Drąg (UPJP2, Kraków)

ks. prof. dr hab. Marek Starowieyski (UW, Warszawa)

prof. dr hab. Stanisław Ziemiański SJ (Uniwersytet Ignatianum, Kraków)