Przedmowa
Wydawnictwo PETRUS oddaje do rąk Czytelnika niezwykłe dzieło, książkę ks. Tadeusza Ślipko (ur. 1918), jednego z najwybitniejszych współczesnych etyków i międzynarodowego autorytetu w dziedzinie etyki, człowieka wielkiego formatu i ducha. Wydanie to ukazuje się dokładnie 30 lat po I edycji, kiedy w Polsce od prawie stu lat nie pojawiła się żadna poważna rozprawa etyczna poświęcona samobójstwu. Wtedy była to pierwsza publikacja na temat samobójstwa, analizująca ten problem od strony etyki. Dziś takich książek jest już sporo. Wciąż jednak brakuje całościowego spojrzenia na zagadnienie pod kątem etyki chrześcijańskiej. Powracające co jakiś czas dyskusje na temat psychologii samobójstwa, jej motywów i przyczyn, a nade wszystko jej pokrewnych zagadnień jak eutanazja, czyli skracania życia sobie czy innym, sprzyjają wydaniu tej publikacji.
Ożywione dyskusje w publicznych mediach, w szkole na godzinach wychowawczych, w salach uniwersyteckich czy na spotkaniach towarzyskich, a nawet w parlamencie (coraz częściej) świadczą, że odwieczny spór filozofii moralności na temat samobójstwa nie wygasł, a zalegalizowanie eutanazji w kilku państwach dowodzi wciąż aktualności tematu i jego opracowań.
Samobójstwo i eutanazja są problemami przede wszystkim jednostki ludzkiej, jej moralności i godności. Chyba żaden problem życiowy nie stawia człowieka tak bezpośrednio i otwarcie w obliczu pytania, kim jest człowiek i jaką wartość przedstawia, jak właśnie zagadnienie samobójstwa. Ten właśnie aspekt rozwija w swojej książce wybitny etyk – wymaga on dowartościowania, by w toczących się debatach i wciąż powracających dyskusjach nad zagadnieniem samobójstwa znalazł swoje miejsce i nie był pomijany. Wszak człowiek jest istotą żywą, a nie maszyną, którą w momencie zepsucia można zezłomować. Człowiek żyje i ma uczucia, posiada zdolność myślenia i działania – i to stawia go ponad wszystkim, co jest na tej ziemi. Człowiek jest po prostu człowiekiem. A to zobowiązuje...

Dr Paweł Piotrowski